Çağdaş ilaç tedavisinin en önemli temel ilkesi ‘standardizasyon’dur. Yani her aldığınız ilaç birimi (bir tablet ya da bir kaşık) vücutta eşit derecede fizyolojik cevap oluşturmalıdır. Bitkinin, bir tutam veya bir avuç gibi çağdaş olmayan birimler/ölçüler yerine, toz edilip kapsül (bitkisel-esaslı) içerisine doldurulması veya laktoz gibi vücutta etkisi olmayan bir katkı maddesiyle tablet halinde basılması çağdaş bir yaklaşım gereğidir. Bu onu zararlı hale getirmez, etkinliğini artırır.  
 
Ayrıca mide asit salgısını baskılayan ilaç kullananlar ya da midenin dolu olması nedeniyle bitkinin içeriğindeki bileşenlerin yeterince emilememesi nedeniyle kişiden kişiye farklı derecede etkiler ortaya çıkabilmektedir. Bu gibi olumsuz etkenleri azaltabilmek amacıyla bitkilerden hazırlanan standardize edilmiş özütler kapsül, tablet, draje ya da şurup halinde verilerek kolay ve yeterince emilimi sağlanmaya çalışılmaktadır. Şüphesiz bu bilgiler bir uzmanlık alanıdır: Eczacılık.  
 
İlaçların, ilaç şekilleri halinde tedaviye sunulmasının en önemli yararlarından biri de kişilerin alacağı miktarın kolaylıkla ölçülendirilebilmesi. Yani ‘Bir tablet yutulacak’ dendiğinde alınacak miktar bellidir. Bir kaşık diye tanımlandığında çorba kaşığı da olabilir, çay kaşığı da; doğru ölçü hangisi?  
 
Şurası unutulmamalıdır ki, bitkiler de dahil dünyada her şey fazla miktarda kullanıldığında zararlı hatta zehirli olabilir. Yani tedavi için ilaç şekilleri haline getirilmiş bitkisel ürünlerin kullanılması güvenli ve etkilidir. Manavdan alınan sarmısak ya da meyve-sebze yiyerek tedavi uygulanamaz, ancak sağlığımızı koruyabilmek için beslenmemizde meyve-sebzenin önemi inkar edilemez. Tabii hormonsuzunu, genetiği ile oynanmamışını bulabilirseniz!